در حال حاضر نیروگاه های بخاری قدیمی موجود در شبکه سراسری از راندمان مناسبی برخوردار نمی باشند. در این خصوص گزینه های مختلفی برای افزایش راندمان و افزایش توان خروجی این نیروگاه ها در دستور کار قرار دارد که می توان به بازتوانی کامل (Full Repowering) و بازتوانی مرحله ای (شامل مقاوم سازی (Retrofit) ، بروزرسانی(Upgrading) و ...) اشاره نمود.
در بازتوانی کامل نیروگاه های بخاری، با احداث واحد های گازی جدید در کنار واحدهای بخاری موجود و استفاده از مبدل های جدید بازیافت حرارتی، نهایتاً واحد قدیمی بخاری به یک بلوک سیکل ترکیبی تبدیل می گردد. به عبارت دیگر واحدهای بخاری با استفاده از گازهای خروجی از اگزوز واحدهای گازی و بدون مصرف سوخت اضافی فعالیت می نمایند. در این حالت به طور متوسط راندمان واحد نیروگاهی از 36% به 50% افزایش خواهد یافت. همچنین در میزان سوخت مصرفی نیروگاه و میزان انتشار گازهای گلخانه ای صرفه جویی قابل توجهی صورت می پذیرد.
در بازتوانی مرحله ای که مخصوص واحدهای بخاری قدیمی است با تعویض و اصلاح تجهیزات قدیمی و احتمالاً تغییر سیستم کنترل نسبت به بازیافت قابلیت تولید و قابلیت اطمینان و همچنین راندمان واحد به شرایط نزدیک به طراحی اولیه اقدام می‌گردد.
بر این اساس در گام اول طبق مطالعات صورت پذیرفته توسط پژوهشگاه نیرو و شرکت توانیر، نیروگاه های بخاری اصفهان، همدان، بعثت، شهید رجایی، توس، بیستون، لوشان، بندرعباس، تبریز، شهید منتظری و منتظرقائم، جهت بازتوانی انتخاب گردیده اند که با احداث واحدهای گازی جدید مجموعاً به ظرفیت عملی 5703 مگاوات در این نیروگاه ها ضمن افزایش راندمان، ظرفیت فعلی واحدهای منتخب این نیروگاه ها از 3995 مگاوات به 8699 مگاوات افزایش می یابد. همچنین در نیروگاه های شهید رجایی و رامین اهواز پروژه های بازتوانی مرحله ای در دست بررسی می باشد.
یکی از روش های تأمین سرمایه در خصوص طرح های مذکور، استفاده از ظرفیت های ماده 12 قانون رفع موانع تولید است که منابعی بالغ بر سالانه یکصد میلیارد دلار و پانصد هزار میلیارد ریال برای انعقاد قراردادهای منجر به صرفه‏جویی، بهره‏وری و بهبود کیفیت محیط زیست فراهم می‏کند. در این قانون به وزارت نیرو اجازه داده می‏شود قراردادهایی برای مدت زمان معین با سرمایه‏گذاران منعقد کرده تا در حوزه نیروگاه ها راندمان را افزایش دهند.